Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2015

Κυριακή 1 Μαρτίου στις 20:00: Η Χαμένη Τιμή της Καταρίνα Μπλουμ



Μια νεαρή γυναίκα συλλαμβάνεται κι ανακρίνεται με τρόπο ωμό για τις σχέσεις της μ' έναν ύποπτο τρομοκράτη. Δριμύ κατηγορώ ενάντια στην αστυνομική βία και τον κιτρινισμό του Τύπου. Στο φιλμ αυτό απεικονίζεται ο  «καθημερινός φασισμός», που περνάει μέσα από το κράτος και επεκτείνεται μέχρι τον αντιδραστικό Τύπο και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Στο έργο περιγράφεται μια πόλη, αν όχι μια ολόκληρη χώρα, όπου οι πολιτικές αναμετρήσεις και συζητήσεις δεν γίνονται στο αρμόδιο όργανο εξουσίας και διακυβέρνησης, αλλά μέσα σε κλειστά ιδιωτικά δωμάτια, μέσω τηλεφωνημάτων -που όλως τυχαίως παρακολουθούνται και από την αστυνομία-, μέσω τις επιρροής που έχουν τα πολιτικά πρόσωπα ή οι φίλοι τους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Διαπλοκή, προπαγάνδα, χειραγώγηση. Έτσι διαμορφώνονται οι πολιτικές συνειδήσεις, έτσι «διαμορφώνεται» η κοινή γνώμη… Όπως ο ίδιος ο συγγραφέας αναγράφει στην αρχή του έργου του: «τα πρόσωπα και οι καταστάσεις του έργου είναι φανταστικές. Οι όποιες ομοιότητες δεν είναι ούτε σκόπιμες, ούτε τυχαίες, αλλά αναπόφευκτες…» Το σχόλιο του Böll, το 1974, απαρράλαχτο προσαρμόζεται στην Ελλάδα του 2015.

Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2015

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου στις 8.00 μ.μ.:''Ida''


Κυριακή 22 Φεβρουαρίου στις 8.00 μ.μ.

Ίντα (Ida) του Πάβελ Παβλικόφσκι.


Παίζουν: Αγκάτα Κούλεζα, Αγκάτα Τσεμπουκόφσκα, Ντάβιντ Ογκρόντνικ, Τζοάνα Κούλιγκ.

Πολωνία, 2013, 82 ́, ασπρόμαυρη, δραματική.


Βρισκόμαστε στη δεκαετία του '60 σε μια Πολωνία που στέκει διχασμένη ανάμεσα στον καθολικισμό και τον “υπαρκτό σοσιαλισμό”, το βαρύ και ένοχο παρελθόν και το αβέβαιο μέλλον. Η Άννα, δόκιμη μοναχή καλείται από την ηγουμένη του μοναστηριού να τακτοποιήσει τις εκκρεμότητές της με τον έξω κόσμο και να συναντηθεί με τη μοναδική συγγενή, αδελφή της μητέρα της, προτού δώσει τους όρκους της. Η θεία της, Βάντα, της ανακοινώνει ότι το πραγματικό της όνομα είναι Ίντα και είναι κόρη Εβραίων που χάθηκαν στον πόλεμο. Μαζί οι δύο γυναίκες θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι στον τόπο που χάθηκαν τα ίχνη των συγγενών τους για να ανακαλύψουν τι πραγματικά τους συνέβη.

Η αυστηρή ασπρόμαυρη ταινία του Παβλικόφσκι αποτελεί ένα οδοιπορικό στην ατομική και συλλογική μνήμη, στις αλήθειες, τις ενοχές και τις ψευδαισθήσεις μιας ολόκληρης εποχής. Η αφήγηση ποιητική, με την κάμερα σταθερή εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις που ακολουθεί την κίνηση των προσώπων, επικεντρώνεται με απλότητα στη σχέση των δύο παγιδευμένων στις ψευδαισθήσεις τους γυναικών.

Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2015

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου στις 20:00 ''Ξενοδοχείο Ρουάντα''


Kυριακή 15 Φλεβάρη στις 20:00
Ρουάντα 1994.  Σε αυτήν την απομακρυσμένη περιοχή της Αφρικής αρχίζει ένας αιματηρός  εμφύλιος πόλεμος που σταδιακά θα μετατραπεί σε γενοκτονία. Ένας διευθυντής ξενοδοχείου στη Ρουάντα θα περιθάλψει με κίνδυνο της ζωής του πάνω από 1.200 καταδιωκόμενους πολίτες της φυλής των Τούτσι και  θα τους σώσει από τη δολοφονική μανία των Χούτου. Στην ταινία αποτυπώνονται οι ναζιστικές μεθόδους φυλετικής εκκαθάρισης της κυβέρνησης των Χούτου, οι οποίες κόστισαν ην ζωή σε 1.000.000 ανθρώπους, στην πλειονότητα τους μέλη της φυλής Τούτσι. Πρόκειται για μια αληθινή ιστορία αλληλεγγύης, αυταπάρνησης και ανθρωπισμού μέσα σε ένα περιβάλλον φρίκης πόνου και προσφυγιάς.Διαπομπεύει με έμμεσο τρόπο, τα προσωπεία των "δημοκρατικών αξιών" και των "ανθρώπινων δικαιωμάτων" του δυτικού κόσμου αποτυπώνοντας, στην πλοκή της,την στάση του ΟΗΕ και ευρύτερα της διεθνούς κοινότητας.

Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2015

Κυριακή 8/2 στις 8.00μμ: Ο Κομφορμίστας (Il Konformista)


Κυριακή 8 Φεβρουαρίου στις 8.00 μ.μ.

Ο Κομφορμίστας (Il Konformista). Σκηνοθεσία: Bernardo Bertolucci
Σενάριο: Bernardo Bertolucci, Alberto Moravia (μυθιστόρημα) .
Φωτογραφία: Vittorio Storaro. 
Παίζουν: Jean-Louis Trintignant, Stefania Sandrelli, Gastone Moschin,Enzo Tarascio...
Ιταλία, Γαλλία, Δυτ. Γερμανία, 1970, 107’, Δραματική.

   Βρισκόμαστε στη φασιστική Ιταλία, δύο χρόνια πριν την έναρξη του Β’ παγκόσμιου πολέμου. Ο Μαρσέλο ένας μορφωμένος μεσοαστός, βασανισμένος από τη λανθάνουσα ομοφυλοφιλία του και από ένα έγκλημα που έκανε στην εφηβεία του, προσπαθεί να είναι σαν όλους τους άλλους. Παντρεύεται μία όμορφη, συνηθισμένη από “καλή οικογένεια” κοπέλα, πηγαίνει σε τακτά διαστήματα στην εκκλησία επιδιώκοντας να είναι ένας συνηθισμένος αστός που χαίρει εκτίμησης από το περιβάλλον του και τις αρχές. Εντάσσεται στις μυστικές υπηρεσίες του καθεστώτος και δέχεται να κατασκοπεύσει έναν πρώην καθηγητή του, αυτοεξόριστο στο Παρίσι κι ενοχλητικό για το καθεστώς. Όταν όμως η εντολή της παρακολούθησης μετατρέπεται σε εξόντωση του καθηγητή, και ιδιαίτερα όταν γνωρίζει και ερωτεύεται τη γυναίκα του, τότε τα πράγματα περιπλέκονται...
   Η ταινία στηρίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του πολυγραφότατου Alberto Moravia.
“Μια σπουδή πάνω στον άνθρωπο, τις ηθικές αξίες, τις σχέσεις του φασισμού με την 
καταπιεσμένη σεξουαλικότητα και τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που τον περιβάλλουν, 
προσδιορίζοντας ως κομφορμισμό τη χαμαιλεοντική συμπεριφορά του κάθε αναριχώμενου 
μικροαστού με την τερατώδη προσαρμοστική του ικανότητα. Στο τελευταίο πλάνο της ταινίας ο πρωταγωνιστής στυλώνει επίμονα (αλλά πάντα επιφυλακτικά) το βλέμμα του πάνω μας προσπαθώντας να αποσπάσει τη συγκατάθεση-συνενοχή του θεατή , που ξέρει ότι θα τον βρει οπωσδήποτε σε οποιαδήποτε αίθουσα, σε οποιαδήποτε γωνιά της γης.” Σκηνοθεσία, σενάριο, ερμηνείες, κοστούμια, μουσική, φωτογραφία, ντεκόρ όλα δένουν οργανικά και παράγουν ένα κινηματογραφικό αριστούργημα.

Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2015

Κυριακή 1 Φλεβάρη στις 20:00:''Όμορφα χωριά όμορφα καίγονται''

 Κυριακή 1/2 στις 20:00
''Όμορφα χωριά όμορφα καίγονται'' (Lepa Sela Lepo Gore)
Σκηνοθεσία: Σριντιάν Ντραγκόγεβιτς
Παίζουν: Ντράγκαν Μπιέλογκρλιτς, Νίκο Κόγιο
Γιουγκοσλάβικη, 1995, 125'

Δύο αδερφικοί φίλοι (ο Μίλαν- Βόσνιος χριστιανός- και ο Χαλίλ- Βόσνιος μουσουλμάνος) ζουν σ' ένα χωριό της Βοσνίας, μεγάλωσαν μαζί στον "υπαρκτό" σοσιαλισμό του Τίτο και της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας. Ωστόσο  με το ξέσπασμα του εμφυλίου μεταξελίσσονται σε στρατευμένους νέους στην υπόθεση της "εθνικής και θρησκευτικής" ολοκλήρωσης με το όπλο στο χέρι.
Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη ο τίτλος της ταινίας είναι παράφραση ενος εδαφίου της νουβέλας "Voyage au bout de la nuit"(Journey to the End of the Night) του συγγραφέα Louis-Ferdinand Céline, που περιέγραφε φλεγόμενα χωριά κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκοσμιού πολεμού . Τα γυρίσματα έγιναν σε φυσικό τοπίο στο Višegrad της Bοσνίας(Σερβικός τομέας) και κάποιες σκηνές έλαβαν μέρος σε μέρη όπου είχαν γίνει πραγματικές μάχες. Το 1996 στο φεστιβάλ θεσσαλλονίκης απέσπασε το βραβείο κοινού.
Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι η μουσική της ταινίας δένει άψογα με το σενάριο και κορυφώνεται μέσα από το κομμάτι ''Igra rokenrol cela Jugoslavija" απο τους σέρβους ρόκερς Elektricni Orgazam.

Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2015

Κυριακή 25 Ιανουαρίου στις 8.00μμ: ''Νο''


"Το 1988, όταν ο Pinochet ετοιμάζεται για το δημοψήφισμα που θα καθορίσει την προεδρία του στη Χιλή, η αντιπολίτευση αναθέτει σ' ένα νεαρό μαρκετίστα την καμπάνια της 'ΝΟ', εναντίον του Pinochet. Δεκαπέντε χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους καθεστωτικούς ο Rene Saavedra παράλληλα με την δική του μάχη στην προσωπική του ζωή, επιστρατεύει τους πιο δυνατούς όρους μάρκετινγκ και με τη βοήθεια των ακτιβιστών της αντιπολίτευσης καταστρώνουν ένα σχέδιο κι έχουν 27 ημέρες για να το εκτελέσουν σωστά, να κερδίσουν τις εκλογές και να απελευθερώσουν την χώρα τους."

Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2015

Κυριακή 18 Ιανουαρίου στις 8.00 μ.μ.: Ιστορίες για αγρίους


Κυριακή 18 Ιανουαρίου στις 8.00 μ.μ.

Ιστορίες για Αγρίους (Relatos Salvajes/Wild Tales). Σκηνοθεσία-Σενάριο: Diamian Szifron. Μουσική: Gustavo Santaolalla. Παραγωγή: Pedro Almodovar.
Παίζουν: Ricardo Darin, Oscar Martinez, Dario Grandinetti, Rita Cortese, Erica Rivas.
Αργεντινή/ Ισπανία, 2014, 122’.

Ο Αργεντινός Νταμιάν Σιφρόν γράφει και σκηνοθετεί μία κατάμαυρα απολαυστική, μακάβρια κωμωδία. Ένα σπονδυλωτό φιλμ που αποτελείται από έξι φαινομενικά ασύνδετες ιστορίες που περιστρέφονται γύρω από την εκδίκηση ως απόρροια της αγανάκτησης, όταν τα σκοτεινά ένστικτα απελευθερώνονται. Η απιστία, η αδικία, η ανισότητα, οι ακραίες απαιτήσεις της καθημερινότητας είναι αυτά που οδηγούν τους ανθρώπους στο “Ιστορίες για Αγρίους” να ξεπεράσουν τα πολιτισμένα όρια συμπεριφοράς και να αφεθούν στην απόλαυση της απώλειας του ελέγχου. Την παραγωγή υπογράφει ο Ισπανός σκηνοθέτης Πέδρο Αλμοδόβαρ ο οποίος έσπρωξε την ταινία στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ των Καννών, διαβλέποντας στον Αργεντινό σκηνοθέτη Νταμιάν Σιφρόν, το ίδιο αιρετικό χιούμορ που διακατείχε και τις δικές του ταινίες.

“Αυτές οι ιστορίες προέκυψαν από τις πιο κρυφές γωνίες του μυαλού μου. Καθώς δούλευα σε άλλα πρότζεκτ, συχνά αντιμετώπιζα προβλήματα που έδειχναν ότι είναι αδύνατον να τα ολοκληρώσω, οπότε έγραφα ταυτόχρονα μικρές ιστορίες για να εξωτερικεύσω την αγανάκτηση μου. Όταν τις ένωσα, συνειδητοποίησα ότι είχαν μια συνοχή: είχαν όλες ως στόχο την εκδίκηση, την κάθαρση και την καταστροφή. Και την ένοχη απόλαυση του να χάνεις τον έλεγχο. Συχνά σκέφτομαι ότι ο δυτικός τρόπος σκέψης και η ανάλογα φτιαγμένη κοινωνία που ζούμε, μειώνει την ευαισθησία των ανθρώπων και καταστρέφει τους ανθρώπινους δεσμούς. Το Ιστορίες για Αγρίους, παρουσιάζει μεμονωμένα περιστατικά ανθρώπων που ζουν έτσι φυλακισμένοι χωρίς να το γνωρίζουν. Αλλά υπάρχουν κάποιες στιγμές που αντί να καταπιέσουν την αγανάκτηση τους την αφήνουν ελεύθερη.” Diamian Szifron