Τρίτη 10 Απριλίου 2018

Κυριακή 22/04 στις 18:00 - "USSAK"

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΣΤΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ

USSAK, 2017, 120'
στις Πλειάδες 22/4/18 18.00

Ο αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος PASAMONTAÑA με τους δημιουργούς της ταινίας, τον σκηνοθέτη Κυριάκο Κατζουράκη & την Κάτια Γέρου, προβάλλουμε και συζητάμε για τα κεντρικά ζητήματα που θέτει η ταινία, την Kυριακή 22 Aπρίλη 2018, στον κινηματογράφο Πλειάδες, στο Πνευματικό Kέντρο του Δήμου Kορυδαλλού, Λαμπράκη & Ταξιαρχών, με ελεύθερη είσοδο.
 

Παρά τη συμμετοχή της στο Διεθνές Φεστιβάλ του Μόντρεαλ 2017 & στο 58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, η ταινία «Ussak» του Κυριάκου Κατζουράκη δεν έτυχε καλής υποδοχής από τους ενσωματωμένους στο σύστημα κριτικούς ή διανομής ταινιών! Όχι για την καλλιτεχνική της αξία, με αυτή δεν ασχολήθηκαν, όσο για τα οράματα, τις “ουτοπίες”, τα μηνύματα που εκπέμπει..

Ας δούμε για τί μιλά το USSAK:

Το 2012 άρχισε να γράφεται το σενάριο του USSAK εν μέσω αναταραχής στη χώρα. Με άλμα στο χρόνο (20 με 30 χρόνια μετά), η ταινία προβάλλει φόβους & ελπίδες σε δυστοπικό μέλλον, όπου κυριαρχούν μελανοχίτωνες, ξένοι επενδυτές και δημοσιογράφοι προσκολλούμενοι της εξουσίας. Πρόσωπα βυθισμένα σε απάθεια και ψευδαισθήσεις, μέσα από συναντήσεις και άγριες συγκρούσεις, αφυπνίζονται και διεκδικούν μιαν άλλη ζωή. Στη βάση της ιστορίας η έννοια του σπόρου με όποια μορφή -κυριολεκτική, μεταφορική, συμβολική- μπορεί να τον σκεφτεί κανείς.

Με φόντο μια χώρα διαλυμένη και φοβισμένη κάπου στο κοντινό μέλλον, παρακολουθούμε τις ζωές και τις ιστορίες μιας σειράς ετερόκλητων ανθρώπων: Μιας πρώην περφόρμερ του δρόμου που δουλεύει στην γκαρνταρόμπα ενός σκυλάδικου, ενός 8χρονου κοριτσιού που περιφέρεται στους επικίνδυνους δρόμους, μιας ομάδας περιθωριακών που προσπαθούν να αντισταθούν, ενός ντραγκ/σόουμαν που απαγγέλει Καρούζο, ενός θρυλικού πιανίστα, του αρχηγού μιας ακαθόριστης σκοτεινής εξουσίας, αγροτών που προσπαθούν να προστατέψουν τα χωράφια τους από τους μεταλλαγμένους σπόρους, αλλά και μελών μιας ιδιότυπης λέσχης που ανησυχούν «μην ξυπνήσουν αναρχικά ανακλαστικά», υποστηρίζοντας την ίδια ώρα πως «κανείς δεν σηκώνει κεφάλι, γιατί δεν έχει»!

Κι αν χειροτερέψουν τα πράγματα;

Κι αν η ζωή γίνει ακόμη πιο αφιλόξενη και οι συνθήκες ακόμη πιο ακραίες;

Κι αν δε φανεί στο άμεσο μέλλον ένα αντίπαλο δέος που να σταθεί απέναντι σ’ όλα αυτά, απαιτώντας τα αυτονόητα;

Κι αν η ψυχή των ανθρώπων συρρικνωθεί ακόμη πιο πολύ, αν παραιτηθεί και πάψει να διεκδικεί μια ζωή με πληρότητα, όπως της αξίζει, τί γίνεται τότε;

Οι κεντρικοί ήρωες ζώντας κλεισμένοι στον μικρόκοσμό τους, είναι εγκλωβισμένοι σ’ έναν άκρατο εγωισμό. Όταν όμως οι συγκρούσεις πυκνώνουν και γίνονται αφόρητες, κάτι αλλάζει στον καθένα από αυτούς και αρχίζει μια αλυσιδωτή αφύπνιση.

Η ταινία εξερευνά την έννοια της κοινότητας & το νόημα μιας ουτοπίας καθόλου ρομαντικής, όπως ακούγεται στο φινάλε: «Ο ουτοπιστής είναι σκληρός σαν ατσάλι. Ο απόλυτος υλιστής. Ο ουτοπιστής απαιτεί το γέλιο του πίσω & δίνει φωνή σε αυτούς που δεν έχουν".





Παρασκευή 23 Μαρτίου 2018

Δευτέρα 26/03 στις 20:00 - «Ο Εμποράκος»

Ο Εμποράκος - Forushande
Σκηνοθεσία - Σενάριο: A. Farhadi

Πρωταγωνιστούν: Σαχάμπ Χοσεϊνί, Ταράνεχ Αλιντούστι, Μπαμπάκ Καρίμι, Μίνα Σαντάτι
Χώρα: Ιράν, Γαλλία
Έτος: 2016
Διάρκεια: 125 λεπτά

Ο «Εμποράκος» του Ασγκάρ Φαραντί ξεκινά με μια πολυκατοικία στα όρια της κατάρρευσης, γεγονός που αναγκάζει το δάσκαλο­ Εμάντ και τη σύζυγό του Ράνα να μετακομίσουν. Το νεαρό ζευγάρι, το οποίο υποδύεται τους Γουίλι και Λίντα Λόμαν σε ένα ερασιτεχνικό ανέβασμα του «Θανάτου του εμποράκου», βρίσκει ένα βολικό καινούργιο διαμέρισμα, από το οποίο όμως η προηγούμενη ένοικος δεν έχει μαζέψει ακόμη τα πράγματά της. Αναζητώντας τη, θα μάθουν πως πρόκειται για μια γυναίκα «με πολλούς αρσενικούς επισκέπτες», ένας από τους οποίους θα περάσει από το διαμέρισμα σε λάθος στιγμή και θα βρει μόνη τη Ράνα στο μπάνιο. 
Η εξέλιξη θα αναστατώσει την ευαίσθητη ισορροπία του ζευγαριού και θα σπρώξει τον Εμάντ στην πεισματική αναζήτηση του εισβολέα. Ενός άλλου εμποράκου/Γουίλι Λόμαν όπως αποδεικνύεται, παγιδευμένου στις δικές του ενοχές και αυταπάτες. Μπορεί ο Εμάντ, άνθρωπος της εκπαίδευσης και του πολιτισμού, να τον καταλάβει, αφού μάλιστα «τον υποδύεται» στη θεατρική σκηνή;

Πέμπτη 8 Μαρτίου 2018

Δευτέρα 12/03 στις 20:00 - Mustang

MUSTANG, ΑΤΙΘΑΣΕΣ (2015) 95'  
 Deniz Gamze Ergüven
η γυναικεία σεξουαλικότητα θεωρείται ύπουλη και επικίνδυνη δύναμη, που πρέπει αρχικά να καταστέλλεται και εν συνεχεία να διαφεντεύεται αποκλειστικά από τους άντρες.


Το Mustang είναι μια ταινία για το επίμονο κυνήγι της ελευθερίας.
Μέσα σε ένα συντηρητικό, πατριαρχικό περιβάλλον μεγαλώνουν 5 νέες κοπέλες. Δεν μπορούν να βγουν μόνες τους από το σπίτι, πρέπει να ντύνονται συντηρητικά, να παρακολουθούν σαπουνόπερες. Και φυσικά δεν μπορούν να ορίσουν οι ίδιες το μέλλον τους, ποιον θα παντρευτούν: οι γάμοι τους θα προκύπτουν από προξενιό. Όσο διεκδικούν όμως περισσότερες ανάσες ελευθερίας, τόσο περισσότερο εγκλωβίζονται σε ένα σπίτι, που σταδιακά θα μετατραπεί σε φρούριο & θα ελαχιστοποιήσει κάθε δυνατότητα διαφυγής.
Η Deniz Gamze Ergüven στο Mustang πραγματεύεται θεμελιώδη ζητήματα, που δεν αφορούν μόνο κοινωνίες όπως η Τουρκική, άλλα είναι περισσότερο οικουμενικά, όπως η ισότητα των φύλων και τα αναχρονιστικά έθιμα, που αν και περιορίζουν τις ατομικές ελευθερίες και τα δικαιώματα, οι κοινωνίες τα αποδέχονται σε μεγάλο βαθμό χάριν της παράδοσης.
Στις «Ατίθασές» της έχει θέση η ενδοοικογενειακή αποσιώπηση, η κάλυψη των ατασθαλιών από τα γηραιότερα θηλυκά μέλη του σογιού, το έμφυτο χιούμορ ενός λαού γεμάτου αντιφάσεις, τα σκοτεινά μυστικά εντός της οικογένειας, η καταπίεση μιας ολόκληρης πατριαρχικής κοινωνίας. Ο βαθμός στον οποίο επικεντρώνεται σε αυτά η Εργκιουβέν δεν είναι πάντα ο ίδιος. Η ίδια προτιμά απλά να εφιστά την προσοχή, να γνωστοποιεί τις καταστάσεις & να προτείνει τρόπους αντιμετώπισής τους, χωρίς να καταφεύγει σε διδακτικές υπερβολές.



Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου 2018

Δευτέρα 26/02 στις 20:00 : Δύο Ημέρες, Μία νύχτα


Δυο Ημέρες, Μια Νύχτα (2014) 95'
Ζαν-Πιέρ & Λικ Νταρντέν

Κοινωνικός κανιβαλισμός & καθεστώς επισφάλειας.
«Ήταν πολύ σημαντικό για εμάς, να παρουσιάσουμε έναν άνθρωπο, που περιθωριοποιήθηκε, γιατί θεωρήθηκε αδύναμος. Η ταινία εξυμνεί τον «μη αποδοτικό» χαρακτήρα που βρίσκει τη δύναμη και το θάρρος να παλέψει μαζί με τον άνθρωπο του. Το γενικό πλαίσιο της ταινίας είναι η εμμονή με την αποδοτικότητα και ο βίαιος ανταγωνισμός μεταξύ συνεργατών, όχι μόνο στο Βέλγιο αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο» Ζαν-Πιέρ Νταρντέν

Η Σάντρα, είναι μια εργαζόμενη σε εργοστάσιο μητέρα, η οποία επιστρέφει από άδεια λόγω προβλημάτων κατάθλιψης.
Μέσα σε ένα Σ/Κ, που έχει στη διάθεσή της, πρέπει να πείσει 9 από 16 συναδέλφους της να αλλάξουν γνώμη και να αποποιηθούν το μπόνους των 1000€, όρο που έχει θέσει η διεύθυνση, ώστε να μη χάσει εκείνη τη δουλειά της.
{Στο διάστημα της απουσίας της είδε πως η "δουλειά βγαίνει και με 16 - έναν εργάτη λιγότερο δηλαδή", καθώς η "εντατικοποίηση της παραγωγής", "η αυξημένη αποδοτικότητα των εργατών" και η "συμπίεση του κόστους" είναι θεμέλιοι λίθοι του καπιταλιστικού μηχανισμού}
Μέσα από αυτή τη σχετικά απλοϊκή πλοκή, αποκρυσταλλώνεται η θέση της εργοδοσίας την περίοδο κρίσης του καπιταλισμού, που εκδηλώνεται με τον πιο αντιδραστικό τρόπο, επιδιώκοντας ουσιαστικά τη διαμόρφωση ενός πειθήνιου και ευέλικτου εργαζόμενου, που θα έχει ενσωματώσει τη λογική του ατομικού δρόμου και του κανιβαλισμού. 
 
Καθώς η Σάντρα επισκέπτεται τους συναδέλφους της, βλέπουμε σταδιακά ένα φάσμα αντιδράσεων μέσα από μια συζήτηση που εξελίσσεται σχεδόν με τον ίδιο τρόπο, υποδηλώνοντας τα διαφορετικά επίπεδα συνείδησης που επικρατούν στη σύγχρονη εργατική τάξη. Άλλοι θα δεχτούν αμέσως, άλλοι θα αρνηθούν πεισματικά, άλλοι θα ταλαντευτούν.
Εντέλει, η Σάντρα εκφράζει την αντίσταση που μπορεί και πρέπει να προβάλλει (έστω και μειοψηφικά) ο εργαζόμενος απέναντι στις σαρωτικές αλλαγές που επιδιώκει το κεφάλαιο, ελπίζοντας ότι στο δόγμα του "όλα ή τίποτα" θα περισώσει την εργατική συνείδηση με αξιοπρέπεια και εντιμότητα. Στα μάτια μας, με τη σκληρή αποφάση της εξωραΐζεται από το ήθος και την ακεραιότητα που επιδεικνύει. Από την άλλη οι μισοί εργαζόμενοι δικαιολογούν χωρίς κόμπλεξ και με ελάχιστες ή μηδαμινές τύψεις την επιλογή τους, προκειμένου να υπερασπιστούν το ατομικό τους συμφέρον, τον ακρογωνιαίο λίθο του καπιταλιστικού μοντέλου ανάπτυξης.

Παρασκευή 9 Φεβρουαρίου 2018

Δευτέρα 12/02 στις 20:00 : Ανθρώπινο Κεφάλαιο

Το Ανθρώπινο Κεφάλαιο (Il Capitale Umano / Human Capital)
 του Πάολο Βίρτζι, Ιταλία – 2013
Μία ενδιαφέρουσα μελέτη των επιπτώσεων που προέκυψαν - & όσων  αναδείχτηκαν - από τη χρηματοπιστωτική κρίση, τόσο σε οικονομικό, όσο κυρίως σε επίπεδο ηθικό αξιών. 

Ιταλία, Μιλάνο. Ένα τζιπ τρακάρει ποδηλάτη. Τί συνέβη εκείνο το βράδυ;  Πώς αυτό το ατύχημα θα αλλάξει το πεπρωμένο των πλούσιων οικογενειών Μπερνάσκι και Ροβέλι, που βρίσκονται στα όρια της χρεωκοπίας; 

4 κεφάλαια, το καθένα από τα οποία προσεγγίζει την ιστορία από την οπτική γωνία διαφορετικού χαρακτήρα.


Πέμπτη 25 Ιανουαρίου 2018

Δευτέρα 29/1 στις 20:00: Leviathan

Ο Ρώσος σκηνοθέτης από τη Σιβηρία, Αντρέι Ζβιαγκίντσεφ, δραματοποιεί το δίλημμα ενός ανθρώπου, μιας μεμονωμένης μονάδας, που προσπαθεί να ορθώσει ανάστημα σε μια τερατώδη καπιταλιστική εξουσία και αφήνεται στην απόδοση δικαίου από τους διεφθαρμένους ως το μεδούλι αστικούς, πολιτειακούς θεσμούς.



Στο «Λεβιάθαν», ο ήρωας της ιστορίας Κόλια ζει σε μια μικρή παραθαλάσσια πόλη στη Β.Ρωσία. Εχει συνεργείο αυτοκινήτων που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο εξοχικό με θέα τα νερά που κατοικεί με τη σύζυγο και το γιο του. Εκεί έζησαν στο παρελθόν γενιές και γενιές της οικογένειάς του. Ο δήμαρχος της περιοχής, ένας μεθύστακας ληστής, έχει βάλει στο μάτι τη γη του Κόλια. Αρχικά, προσπαθεί να τον εξαγοράσει, ο Κόλια όμως δεν ενδιαφέρεται. Ο δήμαρχος γίνεται όλο και πιο επιθετικός. Βάζει στο παιχνίδι την αστυνομία, μπράβους της νύχτας και τους δικαστές, που του χορηγούν εντολή έξωσης του Κόλια, ο οποίος απευθύνεται στο φίλο του, «δικηγόρο από τη Μόσχα», να τον βοηθήσει να μη χάσει την ακίνητη περιουσία του που κινδυνεύει με απαλλοτρίωση από τις τοπικές αρχές, έναντι απειροελάχιστης καταβολής αποζημίωσης... Ο Κόλια δεν μπορεί καν να φανταστεί το τίμημα που θα κληθεί να πληρώσει...

Ο «Λεβιάθαν» (2014), η 4η ταινία του σκηνοθέτη*, είναι ένα είδος μοντέρνας εκδοχής της βιβλικής ιστορίας του Ιώβ, με έντονο «κατηγορώ» & προς τον αργυρώνητο κλήρο της οργανωμένης εκκλησίας, συνεταίρο του παντοδύναμου πολιτικού συστήματος που εκβιάζει για τα κεκτημένα & τις ισορροπίες του με εμπόριο μεταφυσικής ελπίδας.

*Επιστροφή 2003, Εξορία 2007, Έλενα 2011, Χωρίς Αγάπη 2017

Πέμπτη 11 Ιανουαρίου 2018

Προβολή ταινίας Δευτέρα 15/1, στις 20:00

Την Δευτέρα 15/1 στις 20:00 θα προβληθεί η ταινία:

"Ένα Περιστέρι Έκατσε σ' ένα Κλαδί"*
{..συλλογιζόμενο την ύπαρξή του}
*Από τον πίνακα του Φλαμανδού Π.Μπρούγκελ
Σουηδία, Νορβηγία / Μαύρη κωμωδία 
Roy Andersson: 2014, 100'


 Ένα ταξίδι που αποκαλύπτει την ομορφιά των απλών στιγμών, την ευτέλεια, το χιούμορ και την τραγωδία που κρύβονται μέσα μας, το μεγαλείο της ζωής, καθώς και την απόλυτη αδυναμία της ανθρωπότητας.
Με άξονα 2 Μπεκετ-ικούς χαρακτήρες χτίζει τα σκετς του απολαυστικά, διαποτισμένα από εκκεντρική κωμικότητα, μαεστρικά κατασκευασμένα, που αποζημιώνουν σε βάθος και σκέψη.